"Kleine keffertjes": het 'hoort' bij het ras (?)

Het valt me al een langere tijd op, maar een opmerking in mijn Doet ie anders Nooit Club triggerde mijn inspiratie om dit artikel te schrijven. Het was zoiets als: "maar blaffen hoort ook wel bij een Chihuahua". Kortom: het hóórt er bij. En toen dacht ik: wacht even... volgens mij gaat hier iets mis in hoe we tegen kleine hondjes aan kijken. Wat een negatief effect heeft op het welzijn van de kleine hond, maar ook op de omgeving van de kleine hond: de eigenaar en andere honden die ze tegenkomen op tijdens een wandeling. 

Laat ik beginnen bij een rechtlijnige uitspraak (hou ik van šŸ˜‰) om de boel wat op te schudden. 
Het hoort er NIET bij dat een hond blaft en uitvalt naar een andere hond. 
Simpelweg niet. 

Nu ben ik natuurlijk de laatste die zal erkennen dat emotie en gedrag heel erg beïnvloed wordt door waar een hond oorspronkelijk voor gefokt is bijvoorbeeld. Maar het is belangrijk om een onderscheid te maken tussen wat van nature bij een hond hoort (zoals blaffen als waak- en verdedigingshond bijvoorbeeld). En wat wij er van gemaakt hebben, door keuzes die we maken in met welke honden gefokt wordt, de leefomstandigheden waarin we ze houden en waar we ze aan bloot stellen. Ik zal mijn standpunt hierin verder proberen uit te leggen. 

(overigens wordt dit ook heel vaak gezegd: "het hoort bij het ras" over gezondheid-gerelateerde dingen. Denk aan het huppeltje van onder meer een Jack Russell. Of de verminderde eetlust van een Poedel of een Labradoodle bijvoorbeeld. Ik ben niet de medisch expert dus zal me daarover voor nu even van commentaar onthouden ;) Maar ook daarvoor geldt naar mijn idee dat het er niet 'bij hoort').

Laten we eerst terug gaan naar de basis. Honden die blaffen (of welk ander gedrag dan ook laten zien) doen dat in de regel omdat ze een bepaalde emotie ervaren. Als ze blaffen ten opzichte van andere mensen of honden, is dat vaak omdat ze zich bedreigd voelen. Het spannend vinden. Of zich zorgen maken. 

Stel je nu voor. 
Je bent zo klein als een Chihuahua. 
Of een Maltezer.
Of een "boomer"
Of een... nou ja... vul maar in elk klein formaat hond. 

Hoe denk je dan dat de buitenwereld er voor jou uit ziet? 
Hoe bedreigend denk je dan dat het is als er een andere hond en/of persoon op je af komt. 
Er zijn mensen die roepen: "een hond heeft geen idee van formaat". Maar daar ben ik het - ook op basis van ervaringen zullen we maar zeggen - volstrekt mee oneens. En volgens mij is er ook geen onderzoek dat dat aantoont ;)
Maar kleinere honden voelen zich hoogstwaarschijnlijk makkelijker bedreigd. 
En zullen dus mogelijk makkelijker blaffen. 

Het zijn dus geen "keffertjes" alleen maar omdat ze blaffen en omdat het erbij hoort. Meestal is er een serieus issue. En ik vind het al sneu genoeg dat het heel vaak niet zo gezien, erkend of herkend wordt. Want daarmee worden er denk ik heel veel honden die iets spannend vinden niet geholpen, terwijl ze het net zo hard verdienen als grotere honden. 

Kortom: 
Heb je zo'n 'klein keffertje'?
Of ken je zo'n 'klein keffertje'? 
Realiseer je dat het blaffen er niet 'bij hoort'. 
Maar dat het ook voor zo'n hondje een signaal kan zijn dat hij/zij het lastig heeft. 
En help ze! 

Dit artikel is geschreven door Monique Bladder, hondengedrag-specialist. Overname is niet toegestaan zonder toestemming. Delen van de link via social media wordt op prijs gesteld.